Projem, genç katılımcılara yönelttiğim iki soru ile başladı: Hangi giysileri giyerek dışarı çıkıyorlardı ve zihinlerinde bir sınırlandırma olmadığında ne giyiyorlardı? Bu iki görünüm arasındaki değişim, toplumun görünmeyen kurallarını görselleştirdi. Örneğin, bir kadının maskülen görünme isteği de, başka bir kadının feminen görünme isteği de toplum tarafından “düzeltildi”. Bireylerin toplumla girdiği pazarlıkta, toplum onları farklı gerekçelerle eleştirdi; sonunda ise baskı kurabildiği ölçüde kendi ortalamasına çekmeye çalıştı.

İş, katılımcıları önce mekândan kopararak yalnızca giysilerindeki değişime odaklanır; ardından kişisel alanlarında, izleyicinin ilk izlenimleriyle bireyin içsel yönleri arasında kurduğu varsayımları sorgulamasına alan tanır.